• LaleLand

Για όλες τις δασκαλίτσες των μικρών μας βλασταριών, που στα χέρια τους άνθισαν



Χθες ο Βασίλης έκλεισε τα 7 και αύριο αποφοιτά από την Α΄ Δημοτικού.


Πριν από εννέα μήνες ένας μικρός μαθητής με μια τεράστια τσάντα, πέρασε την εξώπορτα του νέου του σχολείου.

Έκανε γρήγορα φίλους που μαζί μοιράστηκαν ανησυχίες, παιχνίδια, κλάματα, τραγούδια, γνώσεις. Κάθε μεσημέρι έβγαιναν τρέχοντας από την τάξη. Άλλοτε χαρούμενοι. Άλλοτε κατσουφιασμένοι. Μα πάντα τρέχοντας. Να μας πουν τα νέα τους, τα παράπονά τους, τα κατορθώματά τους. "Σήμερα στην ορθογραφία πήρα Άριστα!". "Θα έρθετε το απόγευμα σπίτι μας να παίξουμε;" "Πέρασα τον Λάμπη σήμερα, που είναι ο πιο γρήγορος απ΄όλους!".


Γυρνούσαν στις αγκαλιές μας κάθε μέρα και πιο χαρούμενα και πιο "σοφά".

Για αυτά τα χαμόγελα όμως και για αυτή τη "σοφία" υπεύθυνη ήταν μια δασκαλίτσα που γέμιζε τις μέρες τους χρώματα. Που έδιωχνε τα δάκρυα από τα μάτια τους όταν τους έλειπε η μαμά τους. Που στις ατέλειωτες αταξίες τους απαντούσε με αστείες γκριμάτσες και λογοπαίγνια. Που λίγες μέρες πριν καμάρωνε τόσο πολύ για τα μικρά της τα παιδιά που τα κατάφεραν!

Ναι, είναι και δικά της παιδιά πια. Αφού κατάφερε και κέρδισε τις καρδιές και τα χαμόγελα και τις αβίαστες αγκαλιές των μικρών της μαθητών , είναι και δικά της παιδιά και είναι πολύ τυχερή γι΄αυτό.


Σε όλες τις δασκαλίτσες των μικρών μας βλασταριών λοιπόν, που στα χέρια τους άνθισαν, ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ!


Πάντα θα υπάρχει αυτή η μία δασκάλα που αξίζει να θυμόμαστε για μια ζωή.


Κυρία Θεοδώρα, δε θα ξεχάσουμε όσα κάνατε για τα παιδιά μας...


Σας ευχαριστούμε


41 views

© 2023 by Lovely Little Things. Proudly created with Wix.com

JOIN MY MAILING LIST

  • YouTube
  • Instagram
  • Facebook Social Icon